تلگرام موسسه حقوقی و داوری حیدری
اینستاگرام موسسه حقوقی حیدری
اسکودا
خدمات الکترونیک قضایی
دیوان عالی کشور
 
 
آرای اصراری حقوقی دیوان عالی کشور
تاریخ انتشار : 08-10-1395

آرای اصراری حقوقی دیوان عالی کشور

 آرای اصراری حقوقی

 

 

برنامۀ بعدی اعضای محترم هیأت عمومی شعب حقوقی دیوان عالی کشور در جلسۀ(31/1/1395) به بررسی گزارش شعبۀ محترم پانزدهم دیوان عالی کشور در پروندۀ 940222 که به شمارۀ 94/36 در ادارۀ وحدت رویۀ قضایی ثبت شده است اختصاص داشت و موضوع عبارت بود از فرجام‌خواهی خانم ا.پ، از دادنامۀ 0226-7/3/1394 شعبۀ پنجم دادگاه تجدیدنظر استان قم با این توضیح که مشارالیها در محاکم عمومی خانوادۀ شهرستان قم به طرفیت شوهرش آقای م.ص به خواستۀ صدور حکم به طلاق خلع اقامه دعوی کرده و در شرح دادخواست آمده که خواهان در تاریخ 29/7/1389 با خوانده رسماً به طور دائم ازدواج کرده ولی پس از چند ماه به دلایل ناامنی و سوء رفتار زندگی مشترک را ترک کرده و چند سال است که جدا از هم زندگی می‌کنند و در عسر و حرج شدید به سر می‌‌برد و خوف وقوع فساد نیز دارد و با توجه به استفتاء به عمل آمده از مراجع تقلید مورد از موارد عسر و حرج است.

 برنامۀ بعدی اعضای محترم هیأت عمومی شعب حقوقی دیوان عالی کشور در جلسۀ(31/1/1395) به بررسی گزارش شعبۀ محترم پانزدهم دیوان عالی کشور در پروندۀ 940222 که به شمارۀ 94/36 در ادارۀ وحدت رویۀ قضایی ثبت شده است اختصاص داشت و موضوع عبارت بود از فرجام‌خواهی خانم ا.پ، از دادنامۀ 0226-7/3/1394 شعبۀ پنجم دادگاه تجدیدنظر استان قم با این توضیح که مشارالیها در محاکم عمومی خانوادۀ شهرستان قم به طرفیت شوهرش آقای م.ص به خواستۀ صدور حکم به طلاق خلع اقامه دعوی کرده و در شرح دادخواست آمده که خواهان در تاریخ 29/7/1389 با خوانده رسماً به طور دائم ازدواج کرده ولی پس از چند ماه به دلایل ناامنی و سوء رفتار زندگی مشترک را ترک کرده و چند سال است که جدا از هم زندگی می‌کنند و در عسر و حرج شدید به سر می‌‌برد و خوف وقوع فساد نیز دارد و با توجه به استفتاء به عمل آمده از مراجع تقلید مورد از موارد عسر و حرج است.

از جمله مستندات طرفین که در پروندۀ امر پیوست شده است عبارتند از:

  1. دادنامۀ 00530-24/4/1391 شعبۀ پانزدهم عمومی حقوقی(خانواده) قم که در شعبۀ اول دادگاه تجدیدنظر به موجب دادنامۀ 0672-21/6/1391 زوجه به تمکین از شوهرش مکلف شده است.
  2. اجازۀ ازدواج مجدد زوج به موجب دادنامۀ 0618-23/5/1393 شعبۀ اول دادگاه تجدیدنظر.
  3. محکومیت زوج به پرداخت مهریه به موجب دادنامۀ 237-21/9/1390 شورای حل اختلاف که در شعبۀ 15 دادگاه عمومی مورد تأیید واقع شده است.

دعوی زوجه که با وکالت احد از وکلای دادگستری اقامه شده پس از ثبت در شعبۀ پانزدهم دادگاه عمومی حقوقی قم مطرح و پس از رسیدگی و جری تشریفات قانونی به موجب دادنامۀ 1350-20/8/1393مردود اعلام شده با این توضیح که دادگاه ختم رسیدگی را اعلام کرده و طی دادنامۀ شمارۀ 01350-20/8/1393 با این استدلال که زوج اعلام داشته همسرش دوست دارد و حاضر به طلاق نیست و دلیلی نیز در مورد سوءاخلاق و رفتار زوج و تحقق عسر و حرج زوجه وجود ندارد دعوی خواهان را وارد ندانسته و مستنداً به مادۀ 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر بی‌حقی(صحیح آن بطلان دعوی) خواهان صادر نموده است. این رأی با اعتراض وکیل خواهان که اعلام داشته: 2. در شعبۀ اول دادگاه تجدیدنظر استان قم به موجب دادنامۀ 1111-19/9/1393 مورد تأیید واقع شده و شعبۀ پانزدهم دیوان عالی کشور در رسیدگی فرجامی به موضوع پرونده به موجب دادنامۀ 500014-2/2/1394 چنین رأی داده است:

«فرجام‌خواهی خانم ا.پ به طرفیت آقای م.ص نسبت به دادنامۀ شمارۀ 01111-19/9/1393 شعبۀ اول دادگاه تجدیدنظر استان قم که در تأیید و استواری دادنامۀ شمارۀ 1350- «فرجام‌خواهی خانم ا.پ به طرفیت آقای م.ص نسبت به دادنامۀ شمارۀ 01111-19/9/1393 شعبۀ اول دادگاه تجدیدنظر استان قم که در تأیید و استواری دادنامۀ شمارۀ 1350-20/8/1393 شعبۀ پانزدهم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان قم مشعر بر صدور حکم بر بی حقی دعوی فرجام‌خواه به طرفیت فرجام‌خوانده به خواستۀ صدور حکم طلاق به لحاظ کراهت و عسروحرج صادر گردیده است، موجه و در خور پذیرش است زیرا اولاً، علی‌رغم آنکه عقد نکاح در تاریخ 29/7/1389 منعقد گردیده، زوج نتوانسته است زمینۀ زندگی مشترک را که توأم با تفاهم و عشق و علاقه باشد فراهم نماید و زوجه با اعلام کراهت شدید و تنفر از زوج حاضر به زندگی مشترک نشده است. ثانیاً، زوجه با بذل تمامی حقوق قانونی و مهریۀ خویش و با ادعای کراهت از زوج، حاضر به ادامۀ زندگی با زوج نشده و گذشت حدود چهار سال از عقد آنان و عدم تمایل زوجه به زندگی و مخاطراتی که چنین وضعیتی را تهدید می کند، زمینۀ ایجاد عسروحرج را فراهم آورده است ثالثاً، به موجب آیۀ شریفۀ 129 از سورۀ مبارکۀ نساء و نهی آن از معلقه و بلا تکلیف شدن زوجه با توجه به وضعیتی که زوجه دارد مبین وجود نوعی از عسر و حرج است که زوجه دچار آن شده است رابعاً، علی‌رغم ادعای زوج مبنی بر تمایل به زندگی و اصرار او به ادامۀ زندگی با زوجه این ادعا منافی با اخذ اجازه ازدواج مجدد بوده و این امر دلالت بر عدم تمایل واقعی به ادامۀ زندگی دارد. خامساً، با توجه به اینکه فرجام‌خواه اصرار به جدایی از زوج دارد و بر همین مبنا همۀ حقوق قانونی خویش را بذل کرده است، صدور حکم دادگاه بر بی حقی او در طرح دعوی، علاوه بر اینکه مشکلی از زندگی طرفین را حل نکرده است بلکه نمی‌تواند تمایل زوجه به زندگی مشترک را که اساساً باید مبتنی بر عشق و علاقه و امید به زندگی و آینده باشد فراهم نماید؛ بنابراین به نظر می‌رسد در چنین حالتی عسر و حرج که نوعاً قابل تحمل نیست عارض گردیده است از این رو و مستنداً به مواد 366و370و371و396 و بند ج مادۀ 401 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه فرجام‌خواسته نقض و رسیدگی مجدد به شعبۀ دیگری از محاکم هم عرض دادگاه محترم صادر کننده دادنامۀ فرجام‌خواسته ارجاع می‌گردد.»

شعبۀ پنجم دادگاه تجدیدنظر استان قم در دادنامۀ 500226-7/3/1394 به شرح زیر به صدور رأی اصراری مبادرت کرده است:

«در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ا- پ فرزند حسین با وکالت آقای م.ا از دادنامۀ شمارۀ 1350 مورخ 20/8/1393 در پروندۀ کلاسۀ 914 شعبۀ 15 دادگاه عمومی قم که حسب آن نسبت به دعوی تجدیدنظرخواه به طرفیت آقای م.ص فرزند ناصر به خواستۀ صدور گواهی عدم امکان سازش جهت طلاق به خاطر سوء اخلاق و رفتار زوج و تحقق عسر و حرج زوجه رأی بر بی‌حقی صادر شده که طبق دادنامۀ شمارۀ 1111 مورخه 19/9/1393 شعبۀ اول دادگاه تجدیدنظر استان قم رأی مذکور تأیید گردیده که پس از فرجام‌خواهی طبق دادنامۀ شمارۀ 14 مورخه 2/2/1394 شعبۀ پانزدهم دیوان عالی کشور نقض و جهت رسیدگی مجدد به این شعبه ارجاع گردیده ایرادات شعبۀ پانزدهم دیوان عالی کشور این است که زوج از تاریخ 29/7/1389 تاکنون نتوانسته زمینۀ زندگی مشترک را که توأم با تفاهم و علاقه باشد فراهم کند و زوجه با اعلام کراهت شدید و تنفر از زوج حاضر نشده با زوج زندگی کند که زوجه تمام مهریه‌اش را حاضر شده بذل کند و زمینه ایجاد عسر و حرج را زوج فراهم آورده و اینکه زوج با درخواست اجازه ازدواج مجدد عدم تمایل خود را به زندگی مشترک اعلام داشته و به نظر می رسد در چنین حالتی عسر و حرج که نوعاً قابل تحمل نیست عارض گردیده و این دادگاه به تمام موارد مذکور و ایرادات شعبه 15 دیوان عالی کشور رسیدگی نموده طبق مفاد صورت‌جلسۀ مورخه 6/3/1394 که از اظهارات طرفین استفاده می‌شود زوجه موجب ترک مراوده با شوهرش شده ضمن اینکه زوج چندین بار برای ادامۀ زندگی مشترک آمادگی خود را توسط بستگان اعلام داشته و زوجه سوء رفتاری از زوج که موجب عسر و حرج او باشد عنوان ننموده است که بر همین اساس مطالبۀ نفقه از ناحیۀ زوجه رد شده و درگیری زوج با پدر و برادرهای زوجه بوده و زوج جهت ادامۀ زندگی مشترک اعلام نموده منزل مستقل با وسایل زندگی داشته و دارد و خلاصه زوج خانمش را کالمعلقه قرار نداده است و نمی‌دهد بلکه زوجه موجب آن است، به شرحی که در صورت‌جلسۀ مذکور این دادگاه منعکس گردیده. علی‌هذا بر اساس مادۀ 358 قانون آئین دادرسی مدنی دادنامۀ معترض عنه را تأیید می نماید.»

رأی مذکور، پس از فرجام‌خواهی و طرح در شعبۀ پانزدهم دیوان عالی کشور، به جهت اصراری بودن، در هیأت عمومی دیوان عالی کشور مطرح شد و پس از بحث و تبادل نظر لازم از 47 نفر از اعضای حاضر در جلسه 40 نفر به عنوان اکثریت رأی را صحیح ندانسته و آن را نقض کردند.

منبع:سایت دیوان عالی کشور

 

 

نظر شما

نام * :
پست الكترونيكي * :
وب سایت :
نظر *:
  کد امنیتی را وارد نمایید :
اختصاصي براي مدير سايت ( درصورت انتخاب اين گزينه نظر شما در وب سايت ديده نخواهد شد )
لطفا از ارسال سوالات حقوقي در این صفحه خودداری نمائید . به سوالات حقوقي در این بخش پاسخ داده نمیشود .

مدیر سایت : احمد حیدری

  ارتباط با ما مشاوره پیگیری صفحه اصلی  
کلیه حقوق این سایت متعلق به موسسه حقوقی عدالت طلبان منشور حیدری می باشد